Ξεκινώντας ένα ταξίδι προς την ολιστική ζωή είναι μια μεταμορφωτική εμπειρία που περιλαμβάνει όχι μόνο τη σωματική μας ευεξία αλλά και την ψυχική και συναισθηματική μας υγεία.
Μια κρίσιμη πτυχή αυτού του ταξιδιού αφορά τη σχέση μας με το φαγητό, το σώμα και τον εαυτό μας. Υιοθετώντας την Προσέγγιση S.P.E.M – μια ολιστική προσέγγιση που ενσωματώνει την πνευματικότητα, την ψυχολογία, την ενεργειακή εργασία και την ενσυνειδητότητα – μπορούμε να ανακατασκευάσουμε και να καλλιεργήσουμε αυτές τις ζωτικές συνδέσεις με βαθύ τρόπο.
Αυτή η σειρά άρθρων θα εμβαθύνει στο πώς η προσέγγιση S.P.E.M μπορεί να μας καθοδηγήσει προς μια πιο αρμονική και ισορροπημένη ύπαρξη, ξεκινώντας με τη μεταμόρφωση της σχέσης μας με το φαγητό, το σώμα και τον εαυτό.
Δεν υπάρχει μια λύση που να ταιριάζει σε όλους για υγιεινή διατροφή. Δεν είναι τόσο απλό όσο η εύρεση ενός μαγικού κλειδιού που θα μας κάνει αμέσως να νιώσουμε ευτυχισμένοι και υγιείς. Αντίθετα, πρέπει να μάθουμε να ακούμε το σώμα μας και να προσαρμοζόμαστε ανάλογα. Ακριβώς όπως στις σχέσεις μας με τους άλλους, πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στη συναισθηματική μας ευημερία. Πρέπει να σεβόμαστε τις δικές μας ανάγκες και να μην τις αγνοούμε ή να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν.
Εδώ υπεισέρχεται η προσέγγισή μου S.P.E.M.
Δεν ακολουθώ μια ενιαία προσέγγιση, αλλά μέσω του συνδυασμού διαφόρων τεχνικών, όπως η διαισθητική διατροφή, η επιστήμη της συμπεριφοράς και η προσοχή, καλύπτω τις ατομικές ανάγκες και περιστάσεις.
Αυτό όχι μόνο ωφελεί τα άτομα, αλλά δημιουργεί επίσης θετικό αντίκτυπο στο συλλογικό κοινωνικό τοπίο.
Υπέρβαρη ή όχι, ένας συναισθηματικός αγώνας διατροφής μπορεί πάντα να σε παγιδεύσει.
Μια αχόρταγη όρεξη δεν σημαίνει απαραίτητα διατροφική διαταραχή.
Το να καταβροχθίζουμε φαγητό περιστασιακά είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο, καθώς οι απαιτήσεις της καθημερινής ζωής μπορούν να μας ωθήσουν προς την τροφή για παρηγοριά.
Είναι γεγονός: το φαγητό μπορεί να είναι βαθιά παρήγορο. Αλλά πότε η εντρύφηση στο φαγητό για συναισθηματικούς λόγους μετατρέπεται από μια απλή ικανοποίηση σε ένα πλήρες συναισθηματικό πρόβλημα διατροφής;
Σε περιγράφουν όλα αυτά; Η χρήση της τροφής ως πηγή παρηγοριάς ξεκίνησε όταν ένας μεγαλύτερος μάς χάρισε το πρώτο μας μπισκότο για καλή συμπεριφορά.

Ποιος δεν θα ήθελε να αναδημιουργήσει αυτές τις θετικές ενισχύσεις; Το φαγητό και τα συναισθήματα είναι αλληλένδετα. Ωστόσο, όταν βασιζόμαστε στο φαγητό για να «μουδιάσουμε» τα συναισθήματά μας, γίνεται ένας επιζήμιος μηχανισμός αντιμετώπισης.
Η «σχέση» είναι μια κατάλληλη περιγραφή για τις αλληλεπιδράσεις σου με το φαγητό. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι περίπλοκες οντότητες, που απαιτούν ένα μείγμα γνώσης και διαίσθησης, προσαρμοστικότητα εν όψει της συνεχούς εξέλιξης, σταθερή τήρηση ορισμένων προτύπων και ειλικρινή αναγνώριση συναισθημάτων και αναγκών. Ομοίως, η καλλιέργεια ενός εποικοδομητικού και υγιούς δεσμού με την τροφή απαιτεί όλα αυτά τα στοιχεία.
Πολλοί πιστεύουν ότι υπάρχει μια μοναδική, θαυματουργή λύση για την επίτευξη μιας υγιεινής διατροφής. Υποθέτουν ότι ο περιορισμός των θερμίδων, η αφαίρεση συγκεκριμένων τύπων τροφής ή ακόμα και η αντικατάσταση των γευμάτων με ροφήματα θα φέρει ένα τέλος σε όλα τα προβλήματά τους και θα τους δώσει τη σωματική διάπλαση που επιθυμούν, καθώς και τη γενική υγεία και ευτυχία. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι η πολυπλοκότητα του ανθρώπινου σώματος και νου δεν μπορεί να απλοποιηθεί με τέτοιο τρόπο.
Η σύνδεση νου – σώματος είναι περίπλοκα συνυφασμένη και εξελιγμένη. Οι επιθυμίες και οι απαιτήσεις της αλλάζουν συνεχώς ανταποκρινόμενες τόσο σε εσωτερικές όσο και σε εξωτερικές ενδείξεις, συναισθήματα και πιέσεις. Ένας από τους πρωταρχικούς στόχους της είναι να ελαχιστοποιήσει το μακροχρόνιο στρες, το οποίο είναι επιζήμιο τόσο για το σώμα όσο και για το μυαλό.
Ωστόσο, όταν κάποια ακολουθεί μια περιοριστική δίαιτα, μπορεί εν αγνοία της να υποβάλει τον εαυτό της σε παρατεταμένο άγχος. Καθώς αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα έμφυτα ένστικτα του σώματος – νου, δεν είναι περίεργο ότι κάποιος μπορεί να βιώσει αντοχή ή αποκόλληση από το σώμα της πριν, κατά τη διάρκεια και έπειτα από μια τέτοια δίαιτα.
Οι περιοριστικές δίαιτες έρχονται σε αντίθεση με τις φυσικές διαδικασίες του σώματος – νου, προσπαθώντας να παρακάμψουν τα εγγενή σήματα και τους μηχανισμούς του. Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι τέτοιες δίαιτες τείνουν να αποτυγχάνουν συχνά.
Το στρες, που συχνά αναφέρεται ως «δυσφορία», ενεργοποιεί το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, το οποίο ενεργοποιεί την αντίδραση «μάχης, φυγής ή παγώματος» στο σώμα.
Αυτή η αντίδραση μας προετοιμάζει να αντιμετωπίσουμε την πηγή του στρες και να το εξαλείψουμε. Μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε ταραγμένες και ανήσυχες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι περιοριστικές δίαιτες συχνά μας αφήνουν να αισθανόμαστε δυστυχισμένες. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι καταναλώνουμε λιγότερες θερμίδες (γεγονός που μπορεί να περιορίσει την εκτελεστική λειτουργία του εγκεφάλου) ή ότι στερούμαστε τα αγαπημένα μας τρόφιμα.

Το υποσυνείδητο μυαλό μας μπορεί να αντιληφθεί την πείνα ως απειλή, και ως εκ τούτου, μας προετοιμάζει είτε να φύγουμε είτε να πολεμήσουμε είτε να παγώσουμε για επιβίωση.
Η αναμφισβήτητη συνέργεια μεταξύ της διαισθητικής διατροφής και της Προσέγγισης S.P.E.M. συνοψίζει την απρόσκοπτη ενσωμάτωση αυτών των δύο εννοιών. Η υιοθέτηση της προσέγγισης της διαισθητικής διατροφής σού δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσεις τους λόγους της πείνας του σώματός σου και να φροντίσεις τις ανάγκες του χωρίς καμία αίσθηση ενοχής.
Συντονίζεσαι με το να εμπιστεύεσαι την έμφυτη σοφία του σώματός σου, να τιμάς τις ανάγκες του και να ικανοποιείς τις απαιτήσεις του με έναν εύκολο τρόπο.
Αυτό όχι μόνο καλλιεργεί υγιή ψυχική υγεία, αλλά μειώνει επίσης τα επίπεδα άγχους, προωθώντας μια στρατηγική ηρεμίας και θετικότητας. Σε πλήρη αντίθεση με την περιοριστική φύση της δίαιτας, η διαισθητική διατροφή μαζί με την Προσέγγιση S.P.E.M. ενεργοποιούν το παρασυμπαθητικό νευρικό σου σύστημα, ενισχύοντας τη χαλάρωση και την ισορροπία.
Εξάλλου, μια υγιής σχέση με το φαγητό θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην ψυχική ευεξία και την ηρεμία, παρά στην αναταραχή και την ένταση.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι δίαιτες είναι ανεπιτυχείς και κυρίως αφορούν στην προσέγγισή τους. Οι δίαιτες επιβάλλουν αυστηρές κατευθυντήριες γραμμές που αγνοούν την πολυπλοκότητα της συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένων των ψυχικών, συναισθηματικών και κοινωνικών πτυχών μας όταν πρόκειται για κατανάλωση τροφίμων.
Η ικανότητά μας να μαγειρεύουμε και να καταναλώνουμε τρόφιμα μας ξεχωρίζει ως ανθρώπους. Ο προμετωπιαίος φλοιός μας, υπεύθυνος για τη γνωστική λειτουργία και την πνευματικότητά μας, είναι προϊόν του μοναδικού εγκεφάλου μας – συνέπεια της χρήσης φωτιάς στο μαγείρεμα του φαγητού μας. Το φαγητό κατέχει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, πέρα από το είναι απλή τροφή. Είναι μια πηγή ευχαρίστησης και χαράς που φέρνει τις οικογένειες κοντά, σε όλο τον κόσμο.
Συμπερασματικά, οι δίαιτες κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Προωθούν την ανθυγιεινή συμπεριφορά και μπορούν να βλάψουν την ευημερία μας.
Έχοντας έναν σκοπό και ευθυγραμμίζοντάς τον με τις αξίες μας σε διαφορετικά πεδία της ζωής – είτε πρόκειται για την καριέρα μας, την ανατροφή των παιδιών, τις σχέσεις ή το θεραπευτικό ταξίδι – αυτό μπορεί να φέρει μια αίσθηση εκπλήρωσης. Και η εμβάθυνση στη σχέση μας με το φαγητό όχι μόνο μας εμπνέει αλλά και διαμορφώνει την ταυτότητά μας.
Αναμφισβήτητα, το να βασίζεσαι αποκλειστικά στη διαίσθηση είναι ανεπαρκές. Η κατανόησή των εσωτερικών λειτουργιών του νου είναι υψίστης σημασίας για την εξασφάλιση μιας ευεργετικής σχέσης με την τροφή.
Με την επίγνωση του τρόπου λειτουργίας του νου, μπορεί κανείς να αξιοποιήσει τις δυνάμεις του, αποφεύγοντας παράλληλα τις αδυναμίες και τα ερεθίσματά του.
Κάποιος μπορεί επίσης να συνειδητοποιήσει τις λεπτές τακτικές του υποσυνείδητου. Αυτό είναι ένα στοιχείο που ξεχωρίζει την Προσέγγιση S.P.E.M – η ενσωμάτωση τόσο των τεχνικών του «δεξιού εγκεφάλου» όσο και του «αριστερού εγκεφάλου», κινητοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους για την προώθηση μιας υγιούς σχέσης με τα τρόφιμα που ευθυγραμμίζεται με τις ανάγκες κάποιου αντί να συγκρούεται με αυτές.
Επιπλέον, όταν κάποιος επιτυγχάνει μια κατάσταση ηρεμίας μέσω της προσεκτικής αναπνοής, μπορεί να παρατηρήσει και να αναγνωρίσει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις αντίστοιχες συμπεριφορές του.
Αυτά είναι τα θεμέλια στη Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT), τα οποία ενσωματώνονται έξυπνα στην Προσέγγιση S.P.E.M χωρίς να φαίνονται υπερβολικά «επιστημονικά».
Πιστεύω ότι βρήκες αυτήν την ανάρτηση σχετικά με την ολιστική ζωή και την Προσέγγιση S.P.E.M διαφωτιστική και πολύτιμη για τη μεταμόρφωση της σχέσης σου με το φαγητό, το σώμα και τον εαυτό σου.
Αυτή είναι μόνο η αρχή μιας σειράς τριών μερών για την ολιστική ζωή που θα εμβαθύνει στο πώς μπορείς να ανακατασκευάσεις και να βελτιώσεις αυτές τις σημαντικές πτυχές της ζωής σου.
Μείνε συντονισμένη για τα επόμενα μέρη για να αποκτήσεις περαιτέρω γνώσεις και καθοδήγηση σχετικά με το πώς να αγκαλιάσεις μια ολιστική προσέγγιση, και να ζήσεις μια πιο ικανοποιητική και ισορροπημένη ζωή.
Εάν έχεις οποιαδήποτε ερώτηση ή σκέψη που θέλεις να μοιραστείς, μη διστάσεις να επικοινωνήσεις μαζί μου. Σε ευχαριστώ για την προσοχή σου και ανυπομονώ να συνεχίσουμε αυτό το ταξίδι μαζί.
Πάντα εδώ, πάντα δική σου,
KC The Greek Shaman